PROJEKT METROPOLIS, część II

Projekt Metropolis podsumowuje realizowany od trzech lat program działań - międzynarodową dyskusję artystów wizualnych i dźwiękowych oraz teoretyków, traktujących sztuki wizualne jako narzędzie poznawcze, a nie realizujące przyjętą tezę czy wyobrażenia.
Program Projekt Metropolis bazował na rezydencjach artystycznych na terenie całego Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego oraz akcjach opierających się na aktywności mieszkańców regionu. Podczas powstawania prac szczególny nacisk położony był na działania ze społecznościami lokalnymi i propagowanie sztuki współczesnej tam, gdzie dotąd jej nie było, gdzie brak instytucji sztuki. >>>>>>>

Miki Carmi, "Szahid", 2013, fotografia

Tamy Ben-Tor & Miki Carmi - interferencja i reprezentacja.

Monika Weychert Waluszko

"Młodzi obiecujący artyści jedzą i uprawiają seks" - znowu te kompulsywno-obsesyjne nudy na pudy z młodością czy też generacyjnością, które ostatnio opanowały polski świat sztuki? CZYTAJ DALEJ

Estońskie mary koszmary

Magdalena Nowak

W Kunstimuuseum w Tartu (drugim co do wielkości mieście Estonii) na początku lutego Rael Artel, dyrektorka tej instytucji, otworzyła wystawę zatytułowaną „Moja Polska. O pamiętaniu i zapominaniu" („My Poland. On Recalling and Forgetting"). CZYTAJ DALEJ

WIĘCEJ
Bridget Polk, "Balancing Rocks", 2014, fot. E. Chwiejda

Sztuka na krawędzi

Ewelina Chwiejda

Wrażenie, jakie przede wszystkim pozostaje po wyjściu z najnowszej wystawy w paryskim Palais de Tokyo zatytułowanej "Le bord des mondes" ("Krawędź światów"), to poczucie, że jest ona bardzo nierówna. Obok dzieł oryginalnych i z dużym potencjałem intelektualnym i artystycznym znalazły się na niej prace, które u co bardziej krytycznych widzów mogą prowokować pytania o zamiary kuratorki Rebekki Lamarche-Vadel. CZYTAJ DALEJ

Płaszcz Grzegorzewskiego

Wystawę Jerzego Grzegorzewskiego (1939-2005) - postaci znanej bardziej środowisku teatralnemu niż szeroko pojętych sztuk wizualnych - przygotowała warszawska galeria Atak (wernisaż 9 kwietnia). Jeśli ktoś spodziewa się teatralnych śladów może poczuć się lekko zaskoczony - nie będzie dokumentacji spektakli, fotosów ani zakurzonych rekwizytów. Te ostatnie w pewnym sensie się pojawią, ale raczej jako osobista refleksja o najbliższej materii - bardziej domowej przestrzeni, niż przestrzeni sceny. Wystawa nie prezentuje obiektów, ale raczej sposób myślenia i czasów kształtowania jednego z ciekawszych polskich reżyserów teatralnych, ale też - o czym niewielu pamięta - studenta łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, której nigdy nie ukończył. CZYTAJ DALEJ

Artmix nr 34 (24), "Marginesy"

Izabela Kowalczyk, Dorota Łagodzka

Daria Grabowska, Z różową podszewką. Na marginesie wystawy "Bez różu"
Izabela Kowalczyk, Pożegnanie z utraconym dzieckiem w pracach Barbary Wójtowicz-Flądro
Justyna Ryczek, Włosy - intymność i wielość znaczeń
Maja Pałuska, Subiektywne marginesy Anny Konik
Lee Weinberg, Na marginesie pracy Izabeli Maciejewskiej
Aleksandra Piotrowska, Life in plastic, it's fantastic, czyli żywe lalki

W aktualnym numerze "Artmixa" zadajemy pytanie o marginesy sztuki kobiet, marginesy ciała oraz cielesnych doświadczeń.

O ile samo pojęcie "sztuka kobiet" wciąż budzi wątpliwości i prowadzić może do nieporozumień, o czym pisze Daria Grabowska w kontekście wystawy "Bez różu", o tyle w sztuce tworzonej przez współczesne artystki można zauważyć niesłabnące zainteresowanie ciałem oraz tym, jak bardzo cielesne doświadczenia kształtują naszą tożsamość. CZYTAJ DALEJ

BLOGI