My prekariat

W Polsce stała praca jest przywilejem. Norma to praca na czas określony, praca dorywcza, praca na umowę-zlecenie, umowę o dzieło, samozatrudnienie, darmowa praca wolontariacka i staże, praca w szarej strefie, telepraca, niewidzialna praca domowa, emigracja zarobkowa. Bywa, że jest to wybór, dla większości jednak - to konieczność.

W Polsce fikcją są gwarancje minimalnego wynagrodzenia, przestrzegania maksymalnego czasu pracy, stabilności zatrudnienia. Norma to praca pozbawiona osłon socjalnych, ubezpieczeń zdrowotnych, składek emerytalnych. >>>>>>>

C.T. Jasper, Joanna Malinowska, „Halka/Haiti. 18°48’05”N 72°23’01”W”, 2015. Próba generalna w Cazale. Fot.: Damas Porcena (Dams)

"Halka/Haiti. 18°48′05′′N 72°23′01′′W" w Wenecji

Karolina Majewska

Historia polsko-haitańska została jakiś czas temu przypomniana na łamach "Piktogramu", na którego okładce znalazła się wówczas reprodukcja czarnej haitańskiej Madonny. CZYTAJ DALEJ

Mogę być w błędzie. Rozmowa z Piotrem Bernatowiczem, część II

Stach Szabłowski

Zapraszam do lektury drugiej części rozmowy (część pierwsza tutaj), którą odbyliśmy z Piotrem Bernatowiczem, dyrektorem poznańskiego Arsenału. Punktem wyjścia był adresowany do redakcji „Obiegu" list otwarty, CZYTAJ DALEJ

WIĘCEJ
Dan Perjovschi Free style OFF-Biennale Budapest

Uniezależnienie sztuki od państwa. Relacja z OFF-Biennale w Budapeszcie

Wiktoria Szczupacka

"Ani OFF, ani uczestnicy programu nie aplikowali o wsparcie z funduszy państwowych, nie korzystają także z zarządzanych przez państwo lokali. Wszyscy kuratorzy OFF-Biennale pracują bez honorarium, kierując się zaangażowaniem wynikającym z przekonania do tej inicjatywy i do misji, która może być osiągnięta tylko przez współdziałanie". CZYTAJ DALEJ

Olga Chernysheva, "Senza titolo (Captured)", 2015. Carboncino su carta. 42 × 60 cm. Photo by Alessandra Chemollo. Courtesy by la

Przegląd globalnej klasyki. 56. Biennale w Wenecji

Karolina Majewska

Trudno ocenić spektakl, jeżeli wychodzi się w jego trakcie. CZYTAJ DALEJ

Niesłychany skandal w Krakowie

W stulecie urodzin Tadeusza Kantora w Krakowie przygotowano bogaty program wystaw, pokazów, spotkań. Głuche milczenie panowało natomiast wokół artystycznej piwnicy Krzysztofory - galerii i kawiarni - prowadzonej przez 60 lat przez Grupę Krakowską. Na jednej z imprez w Cricotece Richard Demarco, dyrektor słynnego festiwalu sztuki w Edynburgu, zawołał podobno: co się dzieje z Krzysztoforami? Niedawno okazało się, że doszło tam do skandalicznych wydarzeń.

Piwnica rozpoczęła działalność w 1958 roku. Przez ten czas wyrósł w tym miejscu wspaniały pomnik polskiej kultury XX wieku. Tutaj powstawały i miały prapremiery wczesne spektakle Kantora, odbywały się pierwsze happeningi, manifestacje, koncerty muzyki awangardowej, historyczne dla polskiej awangardy wystawy, galeria bywała okupowana przez hippisów i miłośników muzyki techno. CZYTAJ DALEJ

Artmix nr 34 (24), "Marginesy"

Izabela Kowalczyk, Dorota Łagodzka

Daria Grabowska, Z różową podszewką. Na marginesie wystawy "Bez różu"
Izabela Kowalczyk, Pożegnanie z utraconym dzieckiem w pracach Barbary Wójtowicz-Flądro
Justyna Ryczek, Włosy - intymność i wielość znaczeń
Maja Pałuska, Subiektywne marginesy Anny Konik
Lee Weinberg, Na marginesie pracy Izabeli Maciejewskiej
Aleksandra Piotrowska, Life in plastic, it's fantastic, czyli żywe lalki

W aktualnym numerze "Artmixa" zadajemy pytanie o marginesy sztuki kobiet, marginesy ciała oraz cielesnych doświadczeń.

O ile samo pojęcie "sztuka kobiet" wciąż budzi wątpliwości i prowadzić może do nieporozumień, o czym pisze Daria Grabowska w kontekście wystawy "Bez różu", o tyle w sztuce tworzonej przez współczesne artystki można zauważyć niesłabnące zainteresowanie ciałem oraz tym, jak bardzo cielesne doświadczenia kształtują naszą tożsamość. CZYTAJ DALEJ

BLOGI